Ana sayfa Yargı Kararları YHGK 13.4.2011 E.2011/2-1 – K.2011/139

YHGK 13.4.2011 E.2011/2-1 – K.2011/139

149
0

– Boşanmaya Karşı Çıkma (Hakkın Kötüye Kullanılması)
– Boşanma (Fiziki Şiddet Ve Karşılığında Hakaret – Hakkın Kötüye Kullanılması)

– Hakkın Kötüye Kullanılması (Boşanmaya Karşı Çıkma)

TMK.166/1-2

Davacının eşine fiziki şiddet uyguladığı, davalının da kocasına hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davacı ziyade kusurlu ise de, davalı da, kusurludur.

Davalının davaya itirazı, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık
kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde davanın reddi doğru bulunmamıştır.

DAVA ve KARAR:

Taraflar arasındaki “boşanma” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;

Denizli 3. Aile Mahkemesince davanın reddine dair verilen 23.9.2008 gün ve 2007/498-658 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili
tarafından istenilmesi üzerine,

Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 16.2.2010 gün ve 2008/19815-2652 sayılı ilamı;

(…Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacının eşine fiziki şiddet uyguladığı, davalının da kocasına hakaret ettiği
anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir
geçimsizlik mevcut ve sabittir.

Gerçekleşen olaylara göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davacı ziyade kusurlu ise de , davalı da, kusurludur.

Olayların akışı karşısında davalının davaya itirazı, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup evlilik birliğinin devamında
davalı ve çocuk bakımından korunmaya değer bir yarar kalmadığı, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi şartlarının oluştuğu
görülmektedir. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre boşanmaya
(TMK.m.166/1-2) karar verilecek yerde davanın reddi doğru bulunmamıştır…) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,
yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra
gereği görüşüldü:

YARGITAY HUKUK GENEL KURULU KARARI:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,
Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire Bozma Kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya
aykırıdır.
Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile BOZULMASINA, oybirliği ile karar verildi.

Y.H.G.K. 13.4.2011 E.2011/2-1 – K.2011/139

Önceki makaleYHGK 13.4.2011 E.2010/2-751 – K.2011/96
Sonraki makaleYHGK 13.4.2011 E.2010/1-701 – K.2011/130

BİR CEVAP BIRAK

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.